صلابت رحم : ورمى است صلب كه زهدان را عارض مىشود . صبارا : جنونى است مفرط با سرسام حارّ صفراوى . المتفرّقات صعود بخار : بالا رفتن بخار . صعتر : آويشن . فايده : بدان كه اصل صعتر ، سعتر است به سين ؛ امّا در كتب طبّى تا مشتبه به شعير نشود به « صاد » نويسند . صبغ : رنگ ، و نانخورش . صخرى : زمين سنگستان . صخر : سنگ . صلايه : سنگى است كه جواهر و طيوب « 1 » را « 2 » بدان سايند ، امّا به نفس ساييدن مشهور شده « 3 » . صيت معنعنه : آواز پياپى . صرّه : گره كه بر خرقه زنند و چيزى بر آن بندند . حرف الضّاد الأعضاء ضلع : دندانهء پهلو است ، و صورت آن در « فقار » « 4 » خواهد آمد . الأمراض ضيق النّفس : حالتى است كه صاحب آن راه نفس را « 5 » تنگ يابد .

--> ( 1 ) . به صلايه ، مدق الطّيب ( سنگ بوى ساى ) نيز گويند و آن سنگى است كه به دست گرفته ، دارو سايند ، و گاه سنگى در زير صلايه مىگذارند كه آن سنگ زيرين را « فهر » گويند . ( ر . ك : لغتنامه ) ؛ م : طيب . ( 2 ) . س : - را . ( 3 ) . م : است . ( 4 ) . م : قفا . ( 5 ) . م : - را .